Papa, je bent te oud...!

Tijdens het ontbijt worden bij ons de meest uiteenlopende onderwerpen behandeld en natuurlijk de juiste oplossingen voor alle wereldproblemen aangedragen. Een van onze wereldproblemen is toch het invullen van mijn vrije tijd na mijn vervroegde pensionering en op mijn opmerking dat ik wilde gaan golfen, kwamen er nogal wat reacties los, van een heel klein beetje enthousiasme (mijn vrouw Annette, waarschijnlijk met visioenen van: opgehoepeld) tot honend gelach van zoonlief Bart (22 jaar): “Papa, daar ben je toch veel te oud voor...” En op mijn reactie dat ik iets over de vijftig was, zorgde voor een in mijn ogen onbehoorlijk gelach (volgens mij is 59 ook iets over de vijftig namelijk...).

Deze dreun enige tijd laten bezinken, moed verzameld en bij de nabijgelegen golfbaan informatie gevraagd bij een professional, een heel lief meisje van een jaar of twintig, in ieder geval jonger dan mijn kinderen, die me verzekerde dat zelfs op mijn leeftijd( of je met de rollator aankomt) nog iets van deze sport zou kunnen leren, een optimistisch vooruitzicht.

Hoeveel lessen was mijn vraag met als antwoord iedere week een uurtje dan kun je volgend jaar je GVB halen. Na enig rekenwerk kwam ik tot de conclusie dat ik dan een maand of 6 verder zou zijn met zo’n kleine 1000 euri minder op de rekening, stokken (sorry, clubs) niet meegerekend. Als antwoord op mijn verbaasde reactie heeft het pro-meisje me verder nog uitgelegd dat het GVB een soort van rijbewijs is om te mogen golfen.

Bij thuiskomst Annette verteld hoe deze sport in elkaar zit en laten zien, middels een aangekocht tijdschrift, dat de verdiensten heel hoog zijn. Haar commentaar was dat het alleen voor Tiger Woods geldt en niet voor Wim van Dam. Wat kunnen vrouwen soms toch pessimistisch zijn.

Annette is toch wel verstandig want na enig googlen heeft ze toen een leuke reis naar Frankrijk geboekt inclusief een clinic (ik dacht heel even dat ze me op wilde laten nemen, maar een clinic blijkt te staan voor een aantal dagen golfles). Ze heeft geboekt bij een kleine Nederlandse organisatie, Golfreizenanders, die daar met Anneke Soonius, de Nederlandse professional de lessen verzorgen. O ja, Annette had ook voor zich zelf deze reis geboekt dus mijn eerder gemaakte opmerking dat ze verstandig is “snijdt hout”.

Bij aankomst op de eerste lesdag werd ons in een informeel gesprek door Anneke de belangrijkste onderdelen van het golf uitgelegd en tevens verteld dat we in drie dagen geen golf kunnen leren. Wel zouden we veel plezier in het spel krijgen en dat klopt.

In de ochtend heel intensief les op de driving range en de shortgame green (ook de “terminologie” hebben we al aardig onder de knie), in de middag les op de “grote baan”, wat we het leukste onderdeel vonden. Ook werd er veel aandacht aan de theorie besteed.

Zo enthousiast dat we ook de niet lesdagen opgevuld hebben met golf. De avonden werden gedeeltelijk verzorgd met gezamenlijke diners, heel gezellig. Inmiddels zijn we al weer geruime tijd terug en de rust bij het ontbijt is teruggekeerd.

Bart maakt geen opmerkingen meer over golf omdat we inmiddels door de fantastische lessen en regelmatig oefenen ons rijbewijs, sorry GVB Bewijs, hebben gehaald!